X
تبلیغات
معجزه خاموش,انسان بودن

معجزه خاموش,انسان بودن
دکتر شریعتی و داریوش عزیز

.....................

يك شب آتش در نيستاني فتاد

سوخت چون عشقي كه بر جاني فتاد

شعله تا سرگرم كار خويش شد

هر ني‌اي شمع مزار خويش شد

ني به آتش گفت كاين آشوب چيست

مر تو را زين سوختن مطلوب چيست

گفت آتش: بي‌سبب نفروختم

دعوي بي‌معني‌ات را سوختم

زان كه مي‌گفتي نيم با صد نمود

همچنان در بند خود بودي كه بود

با چنين دعوي چرا اي كم عيار

برگ خود مي‌ساختي هر نو بهار

مرد را دردي اگر باشد خوش است

درد بي‌دردي علاجش آتش است

[ پنجشنبه بیست و هشتم فروردین 1393 ] [ 17:1 ] [ برادر جان ]

دل هوس سبزه و صحرا ندارد
میل به گل گشت و تماشا ندارد
دل سر همراهی با ما ندارد
خون شود این دل که شکیبا ندارد

جانم ای دل غافل

                                             وصل تو مشکل
                                             نقش تو باطل
                                         خون شوی ای دل

                                            دلی دیوانه داری
                                          ز خود بیگانه داری
                                            ز کس پروا نداری

                            چه فتنه ها که از گردش آسمان ندیدی
                             به غیر آه صد همره کاروان ندیدی
                            از عاشقی بجز دیده خون فشان ندیدی
                              به پای گل بجز زحمت باغبان ندیدی
                            به کوی یار جز ناله عاشقان ندیدی

                                                                      "عارف قزوینی
[ پنجشنبه بیست و یکم فروردین 1393 ] [ 17:21 ] [ برادر جان ]

لطفا با دقت بخونید.

خدایی خدا غریبه

غریبه چونکه ما عاشقش نشدیم......

غریبه بنده ی لایقش نشدیم.....

غریبه رهرو ِصادقش نشدیم.....

امون ز غفلت امون ز تهمت.......

از دست ما تو غیبته حضرت حجت.......

گناه شد عادت....... غیبت عبادت.....

جالب اینه گذاشتیم سر خدا هم منت...

هرجا ریا شد به اسم خدا شد.....

همه دُکان وا کرده ایم حتی تو هئیت.....

چیو ببینه؟؟؟!! دله سیاه رو         یا رو زبون اللهم الرزقتی شهادت.....

از امر به معروف ترسیدیم            حاجیو دور شیطان گردیدیم......

همسایه یتیمُ و سیر خوابیدیم       ما به زمین خورده خندیدیم....

خــــدا نفهمیدیم....خــــدا نفهمیدیم......خــــدا نفهمیدیم.....

خدایی خدا غریبه.....خدایی خدا غریبه...... خدایی خدا غریبه.....

 

غریبه......

چونکه راحت گناه کردیم....

غریبه........

به نامحرم نگاه کردیم.......

غریبه.......

نامه فقط سیاه کردیم......

فروختیم ایمان..... خریده ایم نان....

خاک میخوره رو طاقچه هامون قرآن.....

سحر نه حالی...... نه خمس مالی......

  اسممونم گذاشتیم عبد شاه مردان.........

شیعۀ حرفیم...... آدم برفی......

هنوز نمک نخورده میشکنیم نمکدان....

یه پا تو محراب یه پا لب آب.....

رو به روی عکس شهید عکس شهیدان.....

بگو خدا غرق امیدم کن...

بی خریدارم خریدم کن...

پیش حسین رو سفیدم کن نذر ابوالفضل رشیدم کن....

خدا شهیدم کن....خدا شهیدم کن...... خدا شهیدم کن.........

خدایی خدا غریبه...خدایی خدا غریبه....خدایی خدا غریبه......

غریبه....

که دوستش داریم واسه حاجت....

غریبه......

میپرستیمش برا جنت......

غریبه که به تنهایی کرده عادت......

تو راه پاکی زدیم به خاکی.....

چه عاشقی؟! چه مجنونی؟! چه سینه چاکی؟!

جای حرم کیش...... جای پرچم دیش

....چه ساده بر مقدسات میشه حتاکی!!!!

این وضعه ناموس......کو کفه افسوس؟!!!

نکشیدیم خجالت از چادر خاکی!!!!

دیگه شیطان شد ایاک نعبد.....

ببین خدا رو ول کردیم میگردیم با کی؟؟؟؟!!!

بگو خدا رحمی به حالم کن....

لکه ننگم زلالم کن...... عشق خودت رو مدالم کن....

بُکُشُ و در علقمه چالم کن.....

خدا حلالم کن....خدا حلالم کن......خدا حلالم کن......

[ چهارشنبه سیزدهم فروردین 1393 ] [ 20:31 ] [ برادر جان ]

                                                         

                                                         ایسته سن شاد ائده سن میللتی بایرام گئجه سی

                                                       یوخسولون قویما گئده حورمتی بایرام گئجه سی

                                                       ایسته سن ثروتیوی خرج ائده سن یاخشی یئره

                                                    یول یاخین دیر اوزاغا گئتمه نه داغ وار نه دره

                                                  یوخسولون خرجینی چکمک له قیزین سن وئر اره

                                                   چوخ اوزاتما آرادا صحبتی بایرام گئجه سی

[ یکشنبه سوم فروردین 1393 ] [ 20:7 ] [ برادر جان ]

دستی که بسته بود *** می شست بی صدا

دستی که خسته بود *** در زیر نور ماه

گلبرگ گل کبود *** گلها فسرده بود

جرم علی چه بود *** روی عدو سیاه

یافاطمه(س)…یافاطمه(س)…یافاطمه(س)…

آتش زدی به جانم *** بانوی بی نشانه

گفتی مرا کفن کن *** مظلوم من شبانه

سردار بدر و خیبر *** دیگر ز پا فتاده

دستی به دوش سلمان *** دستی به سر نهاده

یافاطمه(س)…یافاطمه(س)…یافاطمه(س)…

یابن الحسن کمک کن *** جد متحرت را

بیرون ببر ز خانه *** تابوت مادرت را

روزی تو خواهی آمد *** از غربت زمانه

می آوری نشان از *** آن قبر بی نشانه

[ شنبه بیست و چهارم اسفند 1392 ] [ 21:31 ] [ برادر جان ]

در شبی غمگین تر از من قصه رفتن سرودی

تا که چشمم را گشودم از کنارم رفته بودی

ای دریغا دل سپردن به عشق تو بیهوده بود

وعده ها و خنده های تو به نیرنگ آلوده بود

ای زخاطر برده عشق آتشینم

رفتی اما من فراموشت نکردم

چلچراغ روشن بیگانه بودی

سوختم و بیهوده خاموشت نکردم

رفتی و اما قلب من راضی نشد

بر تو و بر عشق خود نفرین کنم

بی تو شاید بعد از این افسانه ها

ترک عشق و این غم دیرین کنم


چلچراغ روشن بیگانه بودی

سوختم و بیهوده خاموشت نکردم

[ پنجشنبه پانزدهم اسفند 1392 ] [ 20:19 ] [ برادر جان ]

ای فتنه و فساد، تو چه زود در اندیشه مردان نومید رخنه می‌کنی. ویلیام شکسپیر

بدی‌های ما در دنیا به یادگار می‌ماند و خوبی هایمان همراه با ما به گور می‌رود. ویلیام شکسپیر

بذله‌گویی برازنده‌ترین لباسی است که در یک مجلس می‌توان پوشید. ویلیام شکسپیر

برای دشمنانت کوره را آنقدر داغ مکن که حرارتش خودت را نیز بسوزاند. ویلیام شکسپیر

برای لذت بردن کافیست اندکی احمق باشی. ویلیام شکسپیر

جوانی جرعه‌ای است فرح‌انگیز ولی حیف که به پیری آمیخته‌ است. ویلیام شکسپیر

چراغ کوچکی در شب، تاریکی را می‌شکافد و به اطراف نور می‌دهد، کار خوب اگرچه کوچک و ناچیز باشد در نظر من کوچک و ناچیز نیست. ویلیام شکسپیر

در سرتاسر اعمال بشر، جزر و مدی موجود است که اگر آدمی در مجرای آن واقع شود، به ساحل سعادت می‌رسد وگرنه سراسر عمر وی در گودال‌های بدبختی و فلاکت سپری خواهد شد. ویلیام شکسپیر

در سینه خود شراره‌ای آسمانی دارم که نامش وجدان است.ویلیام شکسپیر

دشمنان بسیاری دارید که نمی‌دانند چرا دشمن شما هستند ولی همچون سگ های ولگرد هنگامی که رفقایشان بانگ بردارند، آنها نیز پارس می‌کنند. ویلیام شکسپیر

دنیا مانند یک تماشاخانه‌است، هرکس رل خود را بازی می‌کند و سپس مخفی می‌شود.ویلیام شکسپیر

دوستی نعمت گرانبهایی است، خوشبختی را دوبرابر می‌کند و از بدبختی می‌کاهد. ویلیام شکسپیر

دنیا، سراسر صحنه بازی است و همه بازی‌گران آن به نوبت می‌آیند و می‌روند . نقش خود را به دیگری می‌سپارند. ویلیام شکسپیر

دیدن و حس کردن، وجودداشتن است، زندگی در اندیشه‌است. ویلیام شکسپیر

دیوانه خودش را عاقل می‌پندارد و عاقل هم می‌داند که دیوانه‌ای بیش نیست. ویلیام شکسپیر

زنبور هرچقدر باشد،گل از آن بیشتر است؛ دل‌های ماتم زده هر اندازه باشند، قلب‌های شاد زیادترند. ویلیام شکسپیر

زندگی از تار و پود خوب و بد بافته شده‌است، فضیلت ما وقتی می‌تواند بر خود ببالد که از خطاهای ما شلاق نخورد و جنایت‌های ما وقتی نومید می‌شود که مورد ستایش فضیلت‌های ما قرار نگیرد. ویلیام شکسپیر

سعادتمند کسی است که به مشکلات و مصایب زندگی لبخند زند. ویلیام شکسپیر

شادمانی در خانه‌ای است که مهر و محبت در آن مسکن دارد. ویلیام شکسپیر

شخص عاقل و هشیار به هرجا قدم بگذارد، سعادت و فراغت بال همراه اوست زیرا در جهان بجز خوبی وزیبایی چیزی نمی‌بیند. ویلیام شکسپیر

عشق غالبأ یک‌نوع عذاب است، اما محروم بودن از آن مرگ است! ویلیام شکسپیر

عقل و هوش خود را با خوشی و نشاط دمساز کن تا هزاران آسیب از میان برود و عمرت دراز شود. ویلیام شکسپیر

علامت و نشان حقیقی اصالت و علو شأن، نوازش و ترحم آمیخته با شادمانی و گشاده‌رویی است. ویلیام شکسپیر

کاری که وظیفه و صمیمیت در آن دخالت دارد، خلل‌پذیر نیست. ویلیام شکسپیر

کسانی که دنیا را از دست می‌دهند آن را با فکر و وسواس می‌خرند. ویلیام شکسپیر

کشنده تر از نیش مار ، بچه حق‌ناشناس است. ویلیام شکسپیر

کینه پنهان نمی‌ماند. ویلیام شکسپیر

گذشت زمان هرچه از موهای مردم می‌کاهد، به خرد آن‌ها میفزاید. ویلیام شکسپیر

[ پنجشنبه هشتم اسفند 1392 ] [ 22:56 ] [ برادر جان ]

بارون امشب توي ايون
مثل ازادي تو زندون
بي صفا بي تحرك بي ريا بود
توي زندون ميكنه جون
مرد با همت ميدون
توي فكر راي فرجام اميره

بي سرانجام نداره حتي رفيقي كه بگه دردشو
درد ديدن و نگفتن
بي سرانجام توي فكر اسمونه
كه بباره بلكه تو قطره بارون
بتونه اشك خدا را هم ببينه
نمي دونه حتي اشكم ديگه فايده اي نداره
بارون امشب توي ايون
مثل ازادي تو زندون
بي صفا بي تحرك بي ريا بود
توي زندون ميكنه جون
مرد با همت ميدون
توي فكر راي فرجام اميره
بي سرانجام نداره حتي رفيقي كه بگه دردشو
درد ديدن و نگفتن
بي سرانجام توي فكر اسمونه
كه بباره بلكه تو قطره بارون
بتونه اشك خدا را هم ببينه
نمي دونه حتي اشكم ديگه فايده اي نداره

[ دوشنبه بیست و هشتم بهمن 1392 ] [ 22:19 ] [ برادر جان ]

وقتی که گل در نمیاد سواری اینور نمیاد
کوه و بیابون چی چیه
وقتی که بارون نمیاد ابر زمستون نمیاد
اینهمه ناودون چی چیه

حالا تو دست بی‌صدا دشنه ما شعر و غزل
قصه مرگ عاطفه خوابهای خوب بغل بغل
انگار با هم غریبه‌ایم خوبی ما دشمنیه
کاش من و تو می‌فهمیدیم اومدنی رفتنیه
تقصیر این قصه‌ها بود تقصیر این دشمنها بود
اونا اگه شب نبودن سپیده امروز با ما بود
سپیده امروز با ما بود

کسی حرف من رو انگار نمی‌فهمه
مُرده، زنده، خواب و بیدار نمی‌فهمه
کسی تنهاییم رو از من نمی‌دزده
درد ما رو در و دیوار نمی‌فهمه
واسه تنهایی خودم دلم می‌سوزه
قلب امروزی من خالی‌تر از دیروزه

سقوط من در خودمه سقوط ما مثل منه
مرگ روزهای بچگی از روز به شب رسیدنه
دشمنیها مصیبته سقوط ما مصیبته

مرگ صدا مصیبته، مصیبته، حقیقته
حقیقــته، حقیقـته

تقصیر این قصه‌ها بود تقصیر این دشمنها بود
اونا اگه شب نبودن سپیده امروز با ما بود
سپیده امروز با ما بود

[ پنجشنبه بیست و چهارم بهمن 1392 ] [ 20:39 ] [ برادر جان ]

باز این دل پریشان، از درد درهم آمد

در درد دل بیانم درمان و مرهم آمد

من عاشقم یا علی دل داده ام یا علی

در راه عشق جانان سر داده ام یا علی

فارغ ز درد بودی بیگانه با غم دل

شور جنون بپا شد بیگانه محرم آمد

من عاشقم یا علی دل داده ام یا علی

در راه عشق جانان سر داده ام یا علی

در بزم عشق بازان ما را روش خموشی است

هر عاشقی که دم زد در عاشقی کم آورد

من عاشقم یا علی دل داده ام یا علی

در راه عشق جانان سر داده ام یا علی

ای عشق خانمان سوز بنشاندیم به دیروز

گفتی که کشته من هم شان آدم آمد

من عاشقم یا علی دل داده ام یا علی

در راه عشق جانان سر داده ام یا علی

گر نوربخش گاهی یادت کند به آهی

زانست که از تو او را فیض دمادم آمد

من عاشقم یا علی دل داده ام یا علی

در راه عشق جانان سر داده ام یا علی

...................................................................

هستم من از عشقت ز هر دیوانه ای دیوانه تر:: :زیرا تو در حسنی ز هر دردانه ای دردانه تر

دیوانگی ما را بود نسبت به عقل این و آن ::ماییم در گیتی ز هر فرزانه ای فرزانه تر

هر دم منت از جان و دل بیش آشنا تر می شوم ::بینم تویی با من ز هر بیگانه ای بیگانه تر

دانی حقیقت را چرا بینم عیان با چشم جان ::دیدم بجز حق را ز هر افسانه ای افسانه تر

کردیم جان و دل فدا دادیم خود را در بها ::در چشم ما بودی ز هر جانانه ای جانانه تر

در دام صیاد ازل حیران فتادم تا ابد ::مرغ دلم باشد ز هر بی لانه ای بی لانه تر

ای شمع جمع اهل دل ای نوربخش آب و گل ::در آتشت سوزم ز هر پروانه ای پروانه تر
[ پنجشنبه هفدهم بهمن 1392 ] [ 18:6 ] [ برادر جان ]
درباره وبلاگ

من برادر جان 24سال دارم

تو این وبلاگ میخوام از سخنان دکتر شریعتی و داریوش عزیز و اشعار ترکی ناب بگم