معجزه خاموش,انسان بودن
مختلف

پس از آن غروب رفتن ، اولین طلوع من باش

من رسیدم رو به آخر ، تو بیا شروع من باش

شب و از قصه جدا کن ، چکه کن رو باورمن

خط بکش رو جای پای گریه های آخر من

اسم تو ببخش به لبهام ، بی تو خالیه نفسهام

خط بکش رو باور من ، زیر سایبون دستام

خواب سبز رازقی باش ، عاشق همیشگی باش

خسته ام از تلخی شب ، تو طلوع زندگیم باش

من پر از حرف سکوتم ، خالیم رو به سقوطم

بی تو و آبی عشقه ، تشنه ام کویر لوتم

نمی خوام آشفته باشم ، آرزوی خفته باشم

تو نذار آخر قصه ، حرفمو نگفته باشم

[ سه شنبه بیست و نهم مهر 1393 ] [ 22:40 ] [ برادر جان ]

عمرم همه در طریق میخانه گذشت

روز و شب من به پای پیمانه گذشت

در خواب شبی بساط محشر دیدم

ساقی ز حساب رند و دیوانه گذشت

[ دوشنبه بیست و یکم مهر 1393 ] [ 14:31 ] [ برادر جان ]
جواهرخانه

کبریای توبه را بشکن پشیمانی بس است
از جواهرخانه خالی نگهبانی بس است

ترس جای عشق جولان داد و شک جای یقین
آبروداری کن ای زاهد مسلمانی بس است

خلق دلسنگ‌اند و من آیینه با خود می‌برم
بشکنیدم دوستان دشنام پنهانی بس است

یوسف از تعبیر خواب مصریان دلسرد شد
هفتصد سال است می‌بارد! فراوانی بس است

نسل پشت نسل تنها امتحان پس می‌دهیم
دیگر انسانی نخواهد بود قربانی بس است

بر سر خوان تو تنها کفر نعمت می‌کنیم
سفره‌ات را جمع کن ای عشق مهمانی بس است!

***************************************
حاصل عقل

به نسیمی همة راه به هم می‌ریزد
کی دل سنگ تو را آه به هم می‌ریزد

سنگ در برکه می‌اندازم و می‌‌پندارم
با همین سنگ زدن، ماه به هم می‌ریزد

عشق بر شانه هم چیدن چندین سنگ است
گاه می‌ماند و ناگاه به هم می‌ریزد

آنچه را عقل به یک عمر به دست آورده است
عشق یک لحظه کوتاه به هم می‌ریزد

آه، یک روز همین آه تو را می‌گیرد
گاه یک کوه به یک کاه به هم می‌ریزد
[ دوشنبه چهاردهم مهر 1393 ] [ 21:51 ] [ برادر جان ]

ای دشمن دون هستم ایرانی
ما را ز سر بریده می ترسانی؟

کی نوبت جنگ میرسه بر ما هم
با بودن
قاسم سلیمانی

خاک اسرائیل را به توبره کشیده حاجیمون
امون آمریکا را بدجور بریده حاجیمون

گفته در وصف کمالش رهبر کشورمون
مثل یک شهید زنده رو سفیده حاجیمون

 

[ دوشنبه هفتم مهر 1393 ] [ 0:0 ] [ برادر جان ]

دلا چنان معاش کن که چون بلغزد

پای فرشته ات به دو دست دعا نگهدار

[ دوشنبه سی و یکم شهریور 1393 ] [ 23:12 ] [ برادر جان ]

تو را در دلبری دستی تمام است

مرا در بی‌دلی درد و سقام است

بجز با روی خوبت عشقبازی

حرام است و حرام است و حرام است

همه فانی و خوان وحدت تو

مدام است و مدام است و مدام است

چو چشم خود بمالم خود جز تو

کدام است و کدام است و کدام است

به هر دم از زبان عشق بر ما

سلام است و سلام است و سلام است

ز هر ذره به گفت بی‌زبانی

پیام است و پیام است و پیام است

غم و شادی ما در پیش تختت

غلام است و غلام است و غلام است

نه آن شیری که آخر طفل جان را

فطام است و فطام است و فطام است

خمش کردم که غیرت بر دهانم

لگام است و لگام است و لگام است

[ جمعه بیست و یکم شهریور 1393 ] [ 16:20 ] [ برادر جان ]

شبی با این دل شیدا
دمی بنشین چو گل زیبا
به باغ زندگانی

دراین حال و هوای خوش
که نی دارد نوای خوش
رها کن سر گرانی

تو بودی در کمین آری تو بودی
تو بودی نگارا که دلم با غمزه ایی جانا ربودی
ربودی نگارا ؛ ربودی نگارا
تو بودی در کمین آری تو بودی

من ای بی وفا , من ای بی وفا
نشستم به خاک راهت
بر جان زد شرر , بر جان زد شرر
مرا برقی از نگاهت

تو روزی نازنین دل را شکستی
گل من کجایی؟
گذشتی از منو هر جا نشستی
گل من کجایی؟

تو بودی در کمین آری تو بودی
تو بودی نگارا که دلم با غمزه ایی جانا ربودی
ربودی نگارا ؛ ربودی نگارا
تو بودی در کمین آری تو بودی

[ جمعه چهاردهم شهریور 1393 ] [ 14:59 ] [ برادر جان ]

دوستان جاهای رنگی را با دقت بخوانید.

باز در حجم زمستانی سردی دیگر/ سایه گسترد شبی دیگر و دردی دیگر

شب نفرین شده ای رایت یلدا بر دوش/ شب ننگی علم کشتن فردا بر دوش

شبی آشفته شبی شوم شبی سرگشته/شبی از سردترین قطب زمین برگشته

امشب از مملکت زاغ و زغن می آیم/از لگدمال ترین سمت چمن می آیم

گفتنی ها همه راز است ولی خواهم گفت/سر این رشته دراز است ولی خواهم گفت

من فروپاشی ارکان وفا را دیدم/خوش ندارید ولی اشک خدا را دیدم

چه چمنها که نروئیده پریشان کردند/ چه خداها که فدای دو سه من نان کردند

چه لطیفان که به پیران حبش بخشیدند/چه ظریفان که به مشتی تن لش بخشیدند

همه را دیدم و بر بستر خون خوابیدم/ این حکایت تو فقط می شنوی من دیدم

شهر را با دهن روزه به دریا بردند/کوزه بر دوش به دریوزه به دریا بردند

آشنا!مردی و عصمت به اسارت رفته/جرعه نه، جام نه میخانه به غارت رفته

دیده آماج کمان است قدم بردارید/سینه تاراج خزان است قلم بردارید

تا به کی زخم زبان رخنه کند در تن مان/ و به جایی نرسد خون جگر خوردن مان

کم به این ورطه کشاندند و تحمل کردیم؟/کم به ما آب ندادند ولی گل کردیم؟

کم پراکنده شدیم از دم درهای بهشت؟/ به گناهی که نکردیم و قلم زود نوشت

کم تو را در تب بازار ملامت کردند؟/کم نوشتیم و نخواندند و قضاوت کردند؟

ترک این طایفه کن حلقه به گوش دل باش/تو سلیمانی و این ران ملخ، عاقل باش

برقی این گونه که بر دوش زمین می بینی/ شعله خرمن دین است چنین می بینی

آی پا بسته تن غلغله روح این جاست/پاره ای تخته بهل، هلهله نوح این جاست

به سر خانه اجدادی خود برگردید/شهر رسواست به آبادی خود برگردید

حالی از عقل درآ دشت جنونی هم هست/این طرف ورطه آغشته به خونی هم هست

فخر بازی یله کن روز نگونی هم هست/" یوم لا ینفع مالا و بننون" ی هم هست

چند فرسوده این آمد و شد باید بود/تا به کی شاهد فرسایش خود باید بود

سنگ در پای بیابان سپرت می کوبند/ عده ای بی سر و پا، پا به سرت می کوبند

این خوارج همه را غرق ریا می بینم/ بر سر نیزه نه قرآن که خدا می بینم

در شبی ننگ قلم گم شده؛ احساس که هست/در تف جنگ علم گم شده؛عباس که هست

مشت ها! حلقه به گوش در سندان نشوید/ لقمه ها! این همه منت کش دندان نشوید

شعر پیراسته تقدیم فلانی مکنید/ رخنه در دین خود از بیم فلانی مکنید

آلت دست فرو دست تر از خود نشوید/ نردبان دو سه تن پست تر از خود نشوید

مگذارید مگس نغمه سرایی بکند/ دیو در هیبت منصور خدایی بکند

ای مسلمان یل ناموس پرست خود باش/ گبر اگر می شوی افسار به دست خود باش

بذر احساس در این وادی مشکوک مریز/ قیمتی درّ دری در قدم خوک مریز

این زمستان که چمن را به مرض می خواند/ بی سلاحی است فقط خوب رجز می خواند

بر حذر باش از این طایفه پیمان شکنند/میهمانان سر سفره نمکدان شکنند

پیش از افطار به مهر تو کمر می بندند/ خوش که خوردند به نان و نمکت می خندند

٭٭٭

دردها سر به هم آورده خدایا چه کنم؟/مثنوی واژه کم آورده خدایا چه کنم؟

هر بیابان زده مجنون شده یارب مددی/قاف تا قاف جگر خون شده یارب مددی

یا بزن از لب این قوم به دل دهلیزی/یا برانگیز در این طایفه رستاخیزی

شاید این چوب سترون گل امید شود/ وین شب یائسه آبستن خورشید شود

[ جمعه هفتم شهریور 1393 ] [ 15:27 ] [ برادر جان ]

سلام دوستان امروزبعد سالها انتظار به آرزوی خود رسیدم و میزبان دوشهید گمنام بودیم با مراسمی با شکوه و کم نظیر برگزار شد.

دلم گرفته،بازم چشام بارونیه،وای،وای،وای


خبر آوردن بازم تو شهر مهمونیه،وای،وای؛وای


شهید گمنام سلام،خوش اومدی،مسافر من،خسته نباشی پهلون


شهید گمنام سلام،پرستوی مهاجر من،صفا دادی به شهرمون


وقتی رسیدی همه جا بوی خوش خدا پیچید،تو مگه کجا بودی؟


وقتی رسیدی کوچه ها نسیم کربلا رسید،تو مگه کجا بودی؟


وقتی رسیدی همه جا عطر گل نرگس اومد،مگه با آقا بودی؟


وقتی رسیدی همه اشکا مثل زهرا(س)می چکید،تو مگه کجا بودی؟


شهید گمنام،دوباره زائرت شدم،وای،وای،وای


شهید گمنام،بازم کبوترت شدم،وای،وای،وای


شهید گمنام بگو،بگو به من حرف دلت رو،تا کی می خوای سکوت کنی!


شهید گمنام بگو،پس کی می خوای فکری برای بغض توی گلوت کنی؟


راستی هنوز مادر پیرت تو خونه منتظره،چرا اینجا خوابیدی؟


راستی مادر نصفه شبا با گریه از خواب می پره،چرا اینجا خوابیدی؟


راستی بابات چند ساله دق مرگ شد و عمرش سر اومد،خدا رحمتش کنه!


راستی کسی نیست مادر و حتی یه دکتر ببره،چرا اینجا خوابیدی؟


خودم می دونم،شرمنده پلاکتم،وای،وای


مدیون اشکِ فرزند بی پناهتم،وای،وای


حق داری هر چی بگی،تازه دارم کنار قبرت فکر دقایق می کنم!


حق داری هر چی بگی،به روم نیار گلایه هاتو خودم دارم دق می کنم!


باشه دیگه کل وصیت هاتو اجرا می کنم،تو فقط غصه نخور!


باشه دیگه دعا برا یوسف زهرا می کنم،تو فقط غصه نخور!


باشه دیگه کاری برا غوغای محشر می کنم،تو فقط غصه نخور!


باشه دیگه فکری برا اشکای رهبر میکنم،تو فقط غصه نخور!

[ جمعه سی و یکم مرداد 1393 ] [ 16:30 ] [ برادر جان ]

ای که در کوی خرابات مقامی داری جم وقت خودی ار دست به جامی داری
ای که با زلف و رخ یار گذاری شب و روز فرصتت باد که خوش صبحی و شامی داری
ای صبا سوختگان بر سر ره منتظرند گر از آن یار سفرکرده پیامی داری
خال سرسبز تو خوش دانه عیشیست ولی بر کنار چمنش وه که چه دامی داری
بوی جان از لب خندان قدح می‌شنوم بشنو ای خواجه اگر زان که مشامی داری
چون به هنگام وفا هیچ ثباتیت نبود می‌کنم شکر که بر جور دوامی داری
نام نیک ار طلبد از تو غریبی چه شود تویی امروز در این شهر که نامی داری
بس دعای سحرت مونس جان خواهد بود تو که چون

حافظ

شبخیز غلامی داری
[ جمعه بیست و چهارم مرداد 1393 ] [ 11:9 ] [ برادر جان ]
درباره وبلاگ

من برادر جان 24سال دارم

تو این وبلاگ میخوام از نکات ناب ارزنده خدمت شما دوستان بزرگوار تقدیم کنم